Hōgyoku to niewielka sfera emitująca niebieskawą poświatę, która w swej istocie jest zmaterializowaną zbitką ogromnej energii duchowej i woli. Początkowo istniały dwa niezależne prototypy stworzone przez Kisuke Uraharę i Sōsuke Aizena. Obaj naukowcy, niezależnie od siebie, doszli do wniosku o konieczności przełamania fundamentalnych granic sił shinigami i pustych. Ich badania koncentrowały się na procesie przemiany shinigami w pustego i pustych w shinigami.
Odkrywszy, że ich niedokończone dzieła są niestabilne i niezdolne do pełnej realizacji zamierzeń, Aizen, zdobywszy sferę Urahary, skarmił ją swoją własną. W wyniku połączenia dwóch niekompletnych prototypów powstał jeden, ukończony Hōgyoku. Kluczową cechą artefaktu jest posiadanie przez niego własnej, choć prymitywnej, woli. Nie tylko spełnia życzenia, ale „czyta" serca otaczających i wybiera, czyje dążenie do ewolucji jest najsilniejsze i najbardziej odpowiednie do realizacji. Jeśli istota posiada wystarczający potencjał, Hōgyoku kieruje jej rozwojem, omijając standardowe, ustanowione przez naturę etapy i ograniczenia. Działa nie jak narzędzie ślepo wykonujące polecenia, ale jak katalizator, selektywnie reagujący na pragnienie siły i zmian. Po utracie kontroli przez Aizena artefakt uznał go za niegodnego i w istocie odrzucił swojego pana, co doprowadziło do zapieczętowania samego Aizena.
